शनिवार, १ ऑक्टोबर, २०११

पाऊस पडून गेल्यावर........

पाऊस पडून गेल्यावर, मन पागोळ्यांगत झाले
क्षितीजाच्या वाटेवरती पाण्यावर रांगत गेले

थेंबांना सावरलेल्या त्या गवतांच्या काडांचा
पाऊस पडून गेल्यावर, मी भिजलेल्या झाडांचा

पाऊस पडून गेल्यावर, मन थेंबांचे गारांचे
आईस चकवूनी आल्या त्या डबक्यांतील पोरांचे

मोडून मनाची दारे, येवुली पाऊल भरती
पाऊस पडून गेल्यावर, या ओल्या रस्त्यावरती

पाऊस पडून गेल्यावर, मी चंद्रचिंब भिजलेला
विझवून चांदण्या सार्�या, विझलेला शांत निजलेला

पाऊस पडून गेल्यावर, मन भिरभीरता पारवा
पाऊस पडून गेल्यावर, मन गारठता गारवा

भरलेला पाऊस मी


भरलेल्या डोळ्यांनी पाहिला होता..
भर पावसात हात निसटताना ही
अश्रू डोळ्यात राहिला होता...

होते रुसवे फुगवे, होते अनेक बहाणे
तिला चिडवून तिलाच समजाविणे..
तिच्या आठवणीत मन माझे शहारले होते
तिच्या सोबत घालवलेले क्षण तेव्हा डोळ्यातून निसटले होते...

माझे अश्रूसुद्धा त्या पावसात मिसळले होते
साथ माझी सोडताना मी त्यांना पाहिले होते..
मनाचा नभ डोळ्यांच्या कडांवर विसावला होता
तू दूर गेल्यावर तो बांधही त्यांनी फोडला होता...

सुटलेला गार वारा मला स्पर्शुनी सांगत होता
आता हा खेळ फक्त आठवणींचा राहिला होता..

भरलेला पाऊस मी.. भरलेल्या डोळ्यांनी पाहिला होता.