पावसाची एक सर
अलगद बरसून गेली
मनातल्या तुझ्या आठवणींना
हळुवार स्पर्शून गेली...
मन झाले ओलेचिंब
गळाही दाटून आला
पावसाचे काळे ढग माझ्या
डोळ्यात साठवूनी गेला....
बेधुंद होऊनी मग
पावसाच्या सरी झेलत राहिली
तुझ्या विरहाच्या पावसात
बेभान होऊन भिजत राहिली...
सुटला सोसाटयाचा वारा
अंगाशी येऊन झोंबला
त्या वार्यातही मला
तुझाच स्पर्श जाणवला
नकळत शरीर स्तब्ध झाले
मन माझे भूतकाळात रमले
डोळ्यात अश्रुंचे ढग साठले
बरसत राहिल्या तुझ्या आठवणी
मन त्यातच भिजत राहिले...
सुवर्णा मेस्त्री
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा